Chociaż przeżyłam wiele burz, Chociaż poczułam kolce róż, Choć często wicher wiał mi w oczy, Ktoś mnie opieką swą otoczył. Ktoś mi pokazał, że świeci słońce, Tulił do piersi swej gorącej, Ktoś mówił do mnie "Kocham Ciebie", Ktoś sprawiał, że było jak w niebie. Ja tego Kogoś pokochałam, Duszę i ciało mu oddałam, Miłość przysięgłam mu przed Bogiem, Oczy mieliśmy takie błogie... Jesteś oparciem mym, ostoją, I spokojną przystanią moją, Na Ciebie zawsze liczyć mogę, Gdy skręcę w niewłaściwą drogę. Gdy rano tupot naszych dzieci Rozbrzmiewa, nim słońce zaświeci, Kiedy do łóżka nam wskakują, Kiedy nas budzą i całują, Więcej do szczęścia mi nie trzeba, Mam własny kawałeczek Nieba, Przesłodki kielich do wypicia, RODZINĘ - miłość mego życia! (więcej)